روسیه

 روسیه 1397-2019
هدف روسیه برای جذب 28 میلیارد دلار سرمایه برای نوسازی نیروگاه‌ها
دولت روسیه در روز 24 ژانویه نوسازی نیروگاه‌های این کشور را طی یک برنامه 10 ساله تصویب نمود. بنا بر اظهارات وزیر انرژی روسیه سرمایه مورد نیاز جهت این برنامه حدود 28/8 میلیارد دلار (1/9 تریلیون روبل) است که انتظار می‌رود از طریق سرمایه‌گذاری بخش خصوصی تأمین گردد. این برنامه برای 40 گیگاوات از مجموع ظرفیت نصب شده نیروگاه‌های این کشور که حدود 16 درصد از کل ظرفیت نصب شده تولید برق روسیه می‌باشد، تصویب شده است. وزیر انرژی روسیه افزود، برنامه روسیه این است که قیمت‌های برق در بلند مدت قابل پیش بینی باشند تا از این طریق کلیه مشاغل بتوانند هزینه‌های انرژی خود را در بلند مدت پیش بینی نمایند. این برنامه 10 ساله طی سال­های 2022 الی 2031 اجرا خواهد گردید. اولین قسمت از پروژه از طریق مناقصه برای 11 گیگاوات ظرفیت نصب شده نیروگاهی اجرا خواهد شد. با برندگان مناقصات این پروژه‌ها (سرمایه­گذاران)، قرارداد 16ساله­ای مبنی بر پرداخت قیمت­های بالاتر توسط مشتریان در ازای دسترسی به ظرفیت­های ایجاد شده، منعقد می­گردد. یکی از موارد مورد لازم در قرارداد استفاده 100 درصدی از تجهیزات تولید داخل در روسیه از جمله توربین، بویلر و سایر تجهیزات مورد نیاز می‌باشد. روسیه می­خواهد از این برنامه به عنوان کاتالیزور برای تولید کنندگان داخلی شامل شرکت­های وابسته به شرکت­های بین­المللی عمل نماید تا بتواند از روی تجهیزات خارجی، نسخه­های داخلی خود را تولید نماید تا وابستگی این کشور را در بخش برق و انرژی به کشورهای غربی هر چه بیشتر کم رنگ تر نماید. در جریان ساخت دو نیروگاه جدید در شبه جزیره کریمه که قبلاً توسط اوکراین تأمین برق می‌گردید، شرکت زیمنس از روسیه بابت نصب توربین‌های ساخت این شرکت در این دو نیروگاه شکایت نمود و بنابراین راه اندازی نیروگاه‌ها تا اطلاع ثانوی به تعویق افتاد. پس از اعمال تحریم­ها از طرف غرب برای روسیه، این کشور تلاش نموده تا در زمینه صنعت و تجهیزات انرژی وابستگی خود به غرب را به مقدار بیشتری کاهش دهد.
(24ژانویه 2019- منبع: Nasdaq/ Reuters)
آمادگی روسیه جهت خروج کشورهای حوزه بالتیک از شبکه انرژی  BRELL
کشورهای استونی، لاتویا و لیتوانی در نظر دارند که تا سال 2025 از شبکه انرژی یکپارچه با روسیه و بلاروس خارج شده و شبکه اروپا را جایگزین آن نمایند. این جایگزینی بخشی از استراتژی بلند مدت اتحادیه اروپا جهت کاهش وابستگی به انرژی روسیه است. نایب رییس کمیسیون اروپا در ماه جاری در خصوص این تغییر با وزیر انرژی روسیه به بحث و تبادل نظر خواهد پرداخت. روسیه می‌گوید اجازه خواهد داد تا زمان انتقال از این شبکه و پیوستن به شبکه اروپا کشورهای حوزه بالتیک در شبکه فعلی باقی بمانند. در نهایت پس از انتقال کامل به شبکه انرژی اروپا، مصرف کنندگان حوزه بالتیک باید هزینههای انتقال به سیستم انرژی اتحادیه اروپا که سیستم  بسیار گرانتری از سیستم حاضر می­باشد را تقبل نمایند. اخیراً نهاد تنظیم قیمت‌های انرژی لیتوانی، افزایش فاحشی را بر روی قیمتهای نفت و گاز در این کشور اعلام نموده است. قیمت برای مصرف کنندگان بخش خانگی لیتوانی تا 15 درصد برای برق و 15 الی 20 درصد برای گاز طبیعی افزایش خواهد یافت. قیمت برق و گاز طبیعی در بخش صنعت نیز به ترتیب 40 و 20 درصد افزایش خواهند یافت. رسانه‌های لیتوانی اعلام نموده‌اند که این اولین افزایش قیمت حامل‌های انرژی در این کشور طی 5 سال اخیر است و پیش بینی نموده‌اند که این افزایش بر روی قیمت‌های بین­المللی انرژی هم تأثیر خواهد گذاشت. مدیراجرایی شرکت انرژی (Elering) استونی نیز معتقد است روسیه می‌تواند بابت خروج این کشورها از شبکه انرژی یکپارچه و هزینه‌های مربوط به این انتقال درخواست غرامت نماید و اضافه نمود که هزینه سه روز قطعی برق مربوط به این نقل و انتقال حدود 2/3 میلیون یورو خواهد بود. وی اضافه نمود که با خروج کشورش از این پیمان و پیوستن به شبکه برق اروپا مخالف است و آن را بسیار پر هزینه دیده و اقتصادی نمی‌داند. پیش بینی می‌شود که پس از این انتقال سه کشور حوزه بالتیک خرید و فروش  برق به استان کالینگرد روسیه را متوقف خواهند نمود. بدین جهت روسیه برای آمادگی با این شرایط در حال ساخت چهار نیروگاه جدید در این استان است.
(3 ژانویه 2019- منبع: www.tol.org)
اتصال به شبکه اولین نیروگاه هسته‌ای شناور جهان در سال آینده میلادی  در روسیه
اولین نیروگاه هسته‌ای شناور جهان به نام آکادمیک لومونوزوف (Akademiklomonosovis) در سال آینده میلادی به بهره‌برداری خواهد رسید و تزریق برق به شبکه سراسری برق روسیه را آغاز خواهد نمود. با به بهره‌برداری رسیدن این نیروگاه دوره جدیدی در صنعت انرژی جهان به ثبت خواهد رسید. این نیروگاه توسط شرکت روس اتم ساخته شده است. راه اندازی فاز اول واحد شماره یک آن با موفقیت در تاریخ 10 دسامبر  در بند مورمانسک به انجام رسید. راه اندازی اولیه آن شامل انجام تست‌های عملکردی و ایمنی قبل از اتصال به شبکه سراسری می‌گردد. در فاز اول ظرفیت راکتور بین 1 الی 10 درصد و در فاز آخر تا 110 درصد تست شده است. در هر مرحله، مُدهای مختلف عملیاتی برای اطمینان از ایمنی نیروگاه آزمایش شده است. نیروگاه شناور بهترین گزینه برای برق رسانی به مناطق دور افتاده به شمار می‌رود. این فناوری جدید نه تنها برای مناطق قطبی دور از شبکه روسیه کاربرد دارد بلکه برای بسیاری از کشورهای وسیع دیگر در جهان نیز کاربرد خواهد داشت. کلیه تست‌های نیروگاه تا ماه مارس 2019 ( اسفند 97) انجام خواهد شد و در نیمه سال آتی این نیروگاه به مقصد نهایی خود بندر پِوِک در چوکوتکا در منتهی علیه شمال شرقی روسیه خواهد رسید و در آنجا جایگزین نیروگاه هسته‌ای قدیمی بیلیبینو خواهد شد. کل ظرفیت نیروگاه "آکادمیک لومونوزوف" 70 مگاوات است و دارای دو راکتور 35 مگاواتی می‌باشد. چرخه عمر این نیروگاه 40 سال است که قابلیت تمدید تا 50 سال را نیز دارا است. روسیه هم اکنون کار بر روی دومین نیروگاه هسته‌ای شناور را آغاز نموده است. این نیروگاه هم دارای دو راکتور خواهد بود که ظرفیت هر یک 50 مگاوات است. با وجود ظرفیت بالاتر، این نیروگاه از نیروگاه‌ قبلی کوچکتر خواهد بود.
(17 دسامبر 2018- منبع: energybangla.com)
میزان آمادگی روسیه برای پذیرش انرژی‌های تجدیدپذیر در این کشور
با وجود پتانسیل بالای روسیه برای انرژی‌های بادی و خورشیدی و همچنین برخورداری از زمین‌های وسیع برای توسعه کاربرد انرژی‌های تجدیدپذیر، دستیابی آسان به منابع گسترده فسیلی باعث شده که این منابع نقش محوری در ترکیب انرژی روسیه داشته باشند. اما در سال‌های اخیر با توجه به لزوم گذار از انرژی‌های فسیلی به سمت تجدیدپذیرها این کشور بسیار تلاش نموده تا نقش تجدیدپذیرها را در بخش انرژی روسیه پررنگ‌تر بنماید. رییس جمهوری روسیه، از انرژی‌های تجدیدپذیر به عنوان مطمئن‌ترین راه برای رسیدن به توسعه پایدار نام برد. درحال حاضر صرفنظر از انرژی برق آبی که 51/5 گیگاوات از کل ظرفیت انرژی‌های پاک در روسیه را تشکیل می‌دهند، انرژی بادی و خورشیدی تنها 3/6 درصد از ترکیب انرژی روسیه را تشکیل می‌دهند. بر اساس برآورد آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدید پذیر تا سال 2035، نرخ توسعه تجدیدپذیرها ناشی از سیاست‌های انرژی دولت روسیه تنها 4/9 درصد خواهد بود که نرخ بالایی برای چنین کشوری نیست. در این چارچوب مکانیزم‌های مالی برای حمایت دولت از توسعه ظرفیت تجدیدپذیرها تصویب شده است.از بین احکام قانونی که در این خصوص تدوین شده‌اند ماده 449 مصوب سال 2013، پایه اصلی توسعه کاربرد تجدیدپذیرها در این کشور تا به امروز بوده است. این ماده قانونی جهت تسهیل توسعه تجدیدپذیرها به ویژه فتوولتائیک و بادی و در سطح کمتری برق آبی‌های سایز کوچک مصوب شده است. این قانون نحوه و شرایط مشارکت در توسعه ظرفیت‌های تجدیدپذیر را در بازارهای انرژی روسیه معین نموده است. تحت این سیستم مشارکت کنندگان در پروژه‌ها با تولید حداقل 5 مگاوات قادر خواهند بود در مناقصات سالانه‌ای که توسط نهادهای دولتی روسیه در همین خصوص برگزار می‌شود شرکت نمایند. به برندگان مناقصه نیز، هم به اِزای ظرفیتی که به سیستم انرژی کشور افزوده‌اند و هم برای میزان انرژی که عرضه می‌نمایند بر اساس یک قرارداد 15 ساله با تعرفه ثابت پرداخت خواهد گردید. در برابر این تسهیلات ارائه شده توسعه دهندگان انرژی‌های تجدیدپذیر نیز باید تضمین نمایند که قادر خواهند بود ظرفیتی که تعهد نموده‌اند را طی زمان بندی مورد نظر تأمین نمایند. با اینکه این مناقصات باعث به وجود آمدن فضای رقابتی برای سرمایه­گذاری در مورد انرژی­های تجدیدپذیر شده است اما حرکت آن تا دو سال قبل بسیار کند بوده است به طوری که طی سال­های 2013 الی 2016 تنها مجوز 2 گیگاوات ظرفیت از طریق این مناقصات صادر شد. اما در سال 2017 کل ظرفیت ارائه شده برای پروژه‌های بادی، خورشیدی و برق آبی‌های کوچک از طریق مناقصه 2/2 گیگاوات بود. در نیمه اول سال 2018 نیز طی مناقصه  که در ماه ژوئن برگزار گردید 1/08 گیگاوات ظرفیت طی 39 پروژه به برندگان پروژه‌ها واگذار گردید. یکی از مشکلاتی که برای توسعه دهندگان خارجی پروژه ها مطرح میشد فراهم نمودن زیرساخت های لازم در منطقه و استفاده از تجهیزات تولید داخل بود تا بتوانند از معافیت­های مالی در پروژه استفاده نمایند. اما در مورد تجهیزات تولید داخل در بسیاری از موارد یا این تجهیزات موجود نبودند و یا کیفیت مورد نظر برای قرار گرفتن در پروژه را نداشتند. اما در حال حاضر تولید این تجهیزات بسیار افزایش یافته و تا سال 2020، به 65 درصد برای انرژی بادی و 70 درصد انرژی خورشیدی افزایش خواهند یافت. که این مسئله  علاوه بر ارتقای شرایط اقتصادی در مناطق مورد نظر، موجب افزایش همکاری و انتقال تکنولوژی مابین شرکت‌های خارجی و روسی شده است. اما به نظر میرسد که هنوز این میزان مشارکت و برنامهریزی و حمایت مالی برای کشور پهناوری مانند روسیه کافی نیست. براساس گزارش سال 2017، IRENA، پتانسیل افزایش سهم تجدیدپذیرها در روسیه تا سال 2030 از 4/9 درصد به 11/3درصد از مجموع مصرف نهایی انرژی است. این میزان مستلزم سرمایه گذاری 15 میلیارد دلاری بین سال‌های 2010 الی 2030 می‌باشد که بیشتر آن صرف ساخت تجهیزات تولید می‌گردد. دولت روسیه نیز پس از گزارش آژانس انرژی­های تجدیدپذیر در سازمان ملل اعلام نمود که قصد دارد تولید برق از انرژی­های تجدیدپذیر (به غیر از برق آبی) را تا سال 2035 از  2 تراوات ساعت به 29 تراوات ساعت افزایش دهد. اما این که چطور روسیه قصد دارد به چنین شتاب چشمگیری در سرمایه‌گذاری، ساخت و بهره برداری از انرژی­های تجدیدپذیر دست یابد، هنوز هم در پرده ابهام است. چراکه موقعیت شرکت­های دولتی تولید برق حرارتی درکشور و صادرات آن، سیستم برق داخلی و سیاست خارجی مانعی برای نفوذ تجدید پذیرها در بازار برق روسیه هستند. توسعه یک بازار مؤثر مبتنی بر گزینه­های مختلف انرژی به ویژه تجدیدپذیرها، یک شروع قوی برای هر کشوری است. به ویژه روسیه که با توجه به فراوانی منابع متعارف انرژی در توسعه کاربرد انرژی­های تجدید پذیر عقب مانده است، اما بدون فشار بیشتر و تحول گسترده تر در سیستم انرژی این کشور، اهداف روسیه در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر محقق نخواهد شد.
(10 دسامبر 2018- منبع: Power-technology.com)
توافق نامه همکاری مابین شَرکت اِنل و روسیه برای ساخت پروژه 90 مگاواتی بادی در این کشور
شعبه روسی شرکت ایتالیایی اِنِل، تقاضای دریافت وام به مبلغ 127 میلیون یورو از بانک توسعه اروپایی (EDB) برای نصب و راه‌اندازی یک نیروگاه 90 مگاواتی بادی در  منطقه روستوف در روسیه را نموده است. این مبلغ برای ساخت نیروگاه 90 مگاواتی ازوفسکایا هزینه خواهد شد. انتظار می‌رود این نیروگاه تا سال 2020 به بهره‌برداری برسد. ماه گذشته شرکت زیمنس گامسا اعلام نمود که سفارش ساخت 26 توربین SG 132-3/4 را برای مزرعه بادی آزوفسکایا دریافت نموده است. این پروژه در چارچوب یکی از دو پروژه‌ای است که سال گذشته در مناقصه دولتی پروژه های تجدیدپذیر اعلام و شرکت اِنِل برنده آن گردید. پروژه بعدی نیروگاه 201 مگاواتی مورمانسک است که برنامه‌ریزی برای بهره‌برداری از آن سال 2021 اعلام شده است.
(22 نوامبر 2018- منبع: Renewablesnow.com)
پیشتازی انرژی‌های متعارف در بخش انرژی روسیه با وجود افزایش سرعت توسعه کاربرد تجدیدپذیرها
مناقصه اخیر انرژی‌های تجدیدپذیر در روسیه موجب جذب سرمایه­گذاران خارجی به این کشور گردیده است اما انرژی های متعارف همچنان  بر دیگر انواع انرژی غلبه دارند. نفت و گاز به دلیل حمایت‌های ویژه دولت از این بخش نقش عمده‌ای را در ترکیب تولید برق روسیه ایفا می‌نماید و به نظر می­رسد این نقش محوری همچنان در آینده نیز ادامه خواهد یافت. در عین حال از سال 2013 برگزاری مناقصه­های پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر نیز در روسیه آغاز شده است که منجر به کاهش قیمت تولید برق تجدیدپذیر و رقابتی شدن آنها حتی نسبت به تولید برق از انرژی­های متعارف گردیده است. بنابراین تولید برق تجدید پذیر در روسیه بسیار مقرون به صرفه است و گفته می­شود که این شانس را دارد که در آینده رقیبی جدی برای تولید برق از گازطبیعی گردد. به گفته کارشناسان انرژی، انرژی بادی و خورشیدی طی سال­های 2018 تا 2030 بیشترین رشد را در مقایسه با سایر سوخت‌های متعارف برای تولید برق در روسیه خواهند داشت. اما با این وجود تا سال 2030، میزان ظرفیت نصب شده آنها تنها 3/9 درصد از کل ظرفیت نصب شده برق در روسیه را تشکیل خواهد داد. این در حالی است که سهم تولید برق حرارتی 66 درصد و برق آبی 19/3 درصد و انرژی هسته ای 10/8 درصد خواهد بود. بر اساس خط مشی­های انرژی روسیه تا سال 2030، این کشور قصد دارد تا 50 درصد از تولید برق این کشور از انرژی برق آبی و هسته‌ای را کاهش دهد که برای اینکار به جای توسعه سایر تجدیدپذیرها به سمت منابع انرژی ارزان متعارف در این کشور روی آورده است که به اعتقاد کارشناسان بخش انرژی این کشور، از ایرادات بزرگ برنامه عملیاتی بخش انرژی روسیه تا سال2030 قلمداد می‌گردد. (26 اکتبر 2018- منبع: Renewablesnow.com)
https://renewablesnow.com/news/russias-renewables-gaining-speed-but-traditional-power-still-dominates-globaldata-630986
آغاز صادرات پانلهای خورشیدی ساخت روسیه به اروپا
معاون وزیر انرژی روسیه در حاشیه مراسم هفته انرژی روسیه اعلام نمود که صادرات پانل‌های خورشیدی ساخت این کشور به اروپا آغاز و اولین محموله از کارخانجات نووچبوکسارسک (Novocheboksarsk)  به اروپا ارسال شده است. روسیه هم اکنون درحال اجرای برنامه­ای برای حمایت از انرژی­های تجدیدپذیر تا سال 2024 می‌باشد. توسعه این برنامه فرصت ورود به بازارهای بین­المللی انرژی­های تجدیدپذیر را برای شرکت­های مهندسی و ساخت قطعات و تجهیزات مربوطه نیز فراهم خواهد نمود تا بتوانند با عرضه محصولات خود وارد بازارهای جهانی انرژی­های تجدیدپذیر گردند. مقامات رسمی روسیه بسیار اصرار دارند تا تجهیزات انرژی‌های تجدیدپذیر تولید داخلی این کشور در سطح جهانی مطرح شوند و بتوانند جایگاه صادراتی ویژه و تقاضای زیادی را در بازارهای جهانی کسب نمایند. هفته انرژی روسیه از سوم تا ششم اکتبر (11 الی 14 مهر) در سالن نمایشگاه­های شهر مسکو برگزار گردید. هدف اصلی این رویداد ارائه چشم انداز صنایع سوخت و انرژی روسیه و باز نمودن درهای جدید و توسعه پتانسیل همکاری‌های بین المللی در بخش انرژی است. این رویداد به عنوان محلی برای بحث و بررسی مشکلات عمده پیش روی بخش انرژی و موانع راه توسعه آن در بخش‌های نفت، گاز، برق، صنایع زغال سنگ، پتروشیمی و بهینه سازی انرژی به شمار می‌رود. (5 اکتبر 2018- منبع: tass.com)
افزایش تمایل به توسعه انرژی های تجدیدپذیر در روسیه
روسیه یکی از بزرگترین دارندگان انرژی‌های متعارف در جهان می‌باشد، این در حالی است که این کشور برنامه‌های تشویقی برای توسعه ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر (در قالب  برگزاری مناقصات و اعطای تسهیلات و طرح‌های حمایتی به ویژه در مناطق شرق دور روسیه که دارای پتانسیل وسیعی برای انرژی بادی و برق آبی است)، دارد و روز به روز افزایش می‌یابد. درسال 2013، روسیه مقرراتی را تدوین نمود که خرید تضمینی برق از طریق قراردادهای بلند مدتی که برگشت سرمایه توسعه دهندگان انرژی­های تجدیدپذیر را تضمین می­نمود، مجاز کرد. تا امروز6 مناقصه انرژی تجدیدپذیر در روسیه اجرا شده است. آخرین مناقصه در ژوئن 2018 برگزار شد که منجر به توسعه ظرفیت 1 گیگاوات انرژی‌های تجدیدپذیر در قالب 39 پروژه  تولید برق تجدیدپذیرگردید. از مجموع این یک گیگاوات، 853 مگاوات به پروژه های بادی، 148 مگاوات به پروژه‌های خورشیدی و 40 مگاوات به پروژه‌های برق آبی کوچک اختصاص یافته است. مناقصه اخیر مورد استقبال و رقابت بالایی میان شرکت کنندگان قرار گرفت. به ویژه پروژه های برق آبی کوچک و بادی که در مناقصات قبلی چندان مورد توجه قرار نگرفته بودند در مناقصه اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفتند. دلیل عدم توجه به این پروژه­ها در دوره­های قبل، الزام به استفاده حداکثری از منابع و تجهیزات داخلی و عدم تولید این تجهیزات در داخل روسیه و در مناطق مورد نظرعنوان شده بود. این تجهیزات در حال حاضر توسط شرکت وستاس روس به مقدار مورد نیاز در منطقه نیژنی نووگراد تولید می‌گردد. در اوایل سال 2018 شرکت وستاس تولید توربین‌های بادی  با سرمایه گذاری 5/2 میلیون دلار  (4/4 میلیون یورو) و ایجاد 50 هزار شغل در منطقه را آغاز نمود. شرکت‌های دیگری همچون زیمنس گامسا و لاگِر وِی (Lagerway) آماده ورود به بازار روسیه هستند. درحال حاضر نیاز به تولید تجهیزات مورد نیاز انرژی خورشیدی نیز در روسیه بالاست و تعدادی از این پانل‌ها در حال حاضر در این کشور تولید می‌گردد که در برخی از پروژه های خورشیدی بکار گرفته شده‌اند. به گفته شرکت کنندگان در مناقصه، افزایش رقابت در مناقصه اخیر، منجر به کاهش قابل توجهی در هزینه­های سرمایه­ای شده است.
(10 سپتامبر 2018- منبع: Lexology.com)
خاموشی سراسری در شبه جزیره کریمه بدنبال از مدار خارج شدن نیروگاه روسیه
در روز 13 ژوئن (چهارشنبه 23 خرداد) پس از بروز حادثه در نیروگاهی در روسیه و از مدار خارج شدن این نیروگاه، کل شبه جزیره کریمه در خاموشی فرو رفت. در پی این حادثه وزرات انرژی روسیه اعلام نمود که اشکال فنی مبنی بر یک تغییر ولتاژ ناگهانی در نیروگاه تامان در جنوب روسیه موجب به کار افتادن سیستم‌های ایمنی و خاموشی اتوماتیک نیروگاه  و از مدار خارج شدن آن شده که در پی این حادثه کلیه بخش‌های شبه جزیره کریمه دچار خاموشی کامل شده‌اند. از زمان جدا شدن شبه جزیره کریمه از اوکراین، تأمین برق این شبه جزیره به عهده روسیه بوده است که توسط کابل زیر دریایی و از طریق تنگه کرچ، برق را از روسیه به کریمه منتقل می‌نماید. شرکت نظارت بر شبکه برق روسیه در همان روز اعلام نمود که مشکل پیش آمده ظرف تقریباً یک ساعت برطرف گردیده و برق شبه جزیره کریمه مجدداً متصل شده است.
(13ژوئن 2018- منبع: Reuters)     
تست باطری‌های ‌ ساخت شرکت اِنِل  بر روی شبکه حمل و نقل ریلی روسیه
گروه انرژی ایتالیایی اِنِل، اعلام نمود که این شرکت قرارداد همکاری با شبکه ریلی روسیه برای توسعه سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی جهت نصب در راه آهن سراسری این کشور منعقد نموده است. بدین منظور کنسرسیومی متشکل از شرکت انل، شرکت اِی اس اِن و شرکت حمل و نقل ریلی روسیه با یکدیگر قرارداد همکاری امضاء نموده‌اند. هدف از این پروژه افزایش پایداری شبکه برق راه آهن محلی (منطقه ای) به منظور بهبود بهره‌وری عملیات ریلی و جلوگیری از اتلاف هزینه‌های زیاد برای ارتقای شبکه می­باشد. شرکت انل همچنین اعلام نمود که این اولین بار است که از این فناوری برای صنعت حمل و نقل ریلی استفاده می‌شود. در عین حال شرکت انل که سال گذشته برنده مناقصه دو پروژه 201 و 90 مگاواتی بادی در دو منطقه مورمانسک و و روستوف شده بود اعلام نمود که به دنیال سرمایه­گذار مطمئن جهت سرمایه‌گذاری بر روی این دو پروژه می‌باشد و هم اکنون در حال مذاکره با بسیاری از مؤسسات جهت تأمین اعتبار مورد نیاز پروژه است. به گفته ریاست ارشد این شرکت، این مرحله و یافتن سرمایه‌گذار مطمئن به دلیل حساسیت این فاز از پروژه، پروسه بسیار طولانی خواهد داشت که شاید چندین ماه به طول بیانجامد. در عین حال شرکت زیمنس گامسا یکی دیگر از طرفین پروژه  (شرکت همکار انل) که وظیفه  ساخت و تولید تجهیزات مورد نیاز نیروگاه بادی در روسیه را به عهده دارد، درحال جستجو برای یافتن مکان مناسب از بین سه مکان موجود است. گفته می­شود که مبلغ سرمایه­گذاری مورد نیاز این دو پروژه 463 میلیون دلار است که بخشی از آن توسط شرکت انل تأمین خواهد شد.
(28 می 2018- منبع: Renewablesnow)     
منفعت شرکت‌های روس، چین و ترکیه از خروج آمریکا از برجام
با وجود اینکه روسیه خروج یک طرفه آمریکا از توافق برجام را به شدت محکوم نموده است، اما به نظر می‌رسد که روسیه به نسبت اتحادیه اروپا از این شرایط دچار تنش کمتری شده و شرکت‌های آن می‌توانند حتی از این شرایط اقتصادی منفعت بیشتری کسب نمایند. برجام و برداشته شدن تحریم‌ها از ایران در سال 2015 باعث بازگشت شرکت‌های اروپایی به ایران شد. اما با برگشت تحریم‌ها و احتمال خروج شرکت‌های اروپایی از  بازار ایران، جا برای شرکت‌های انرژی روسی در ایران باز خواهد شد. همانطور که در سال 1990 پس از خروج شرکت آلمانی سازنده نیروگاه هسته‌ای بوشهر از ایران، روسیه با وجود تحریم‌های ایران تکمیل آن را به عهده گرفت. تا اواخر دهه 2000 تجارت دوجانبه بین ایران و روسیه در حدود 3 میلیارد دلار بوده است، اما در سال‌ 2017 پس از ورود مجدد شرکت‌های اروپایی به بازار ایران، تجارت بین ایران و روسیه به 1/7 میلیارد دلار کاهش یافته بود که 20 درصد کمتر از سال پیش از آن بود. چین هم مانند روسیه اعلام نموده که تحریم‌های جدید تأثیری بر روی همکاری چین با ایران نخواهد گذاشت. در حال حاضر چین در حال تأمین اعتبار پروژه‌های میلیارد دلاری برق و زیر‌ساخت‌های آن در ایران می‌باشد. روسیه نیز یکی از نقش‌های اصلی در بخش برق ایران را به عهده خواهد گرفت. همچنین مسکو اعلام نموده که پیمان تجاری در بخش‌های انرژی و سایر بخش‌های اقتصادی و تجاری درهفته آینده بین ایران، اتحادیه اقتصادی اورآسیا شامل قزاقستان، بلاروس، ارمنستان و قرقیزستان امضاء خواهد شد. ترکیه نیز اعلام نموده که آنکارا به همکاری با ایران ادامه خواهد داد و خروج آمریکا از برجام را فرصتی مغتنم برای ترکیه برشمرده است. به گفته کارشناسان انرژی و اقتصادی، خروج شرکت‌های اروپایی و امریکایی از ایران که پس از توافق سال 2015 به بازار ایران وارد شده بودند%